ဒီဇာတ္လမ္းေလးဟာ ဗီယက္နမ္စစ္ပြဲအျပီး အိမ္ျပန္ခြင့္ရခဲ့တဲ့ စစ္သားတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဇာတ္လမ္းေလးပဲ ျဖစ္ပါတယ္ ...။
စစ္သားေလးဟာ သူ႔အိမ္ကို San Francisco ကေန ဖုန္းေခၚပါတယ္ ....။
"အေဖနဲ႔ အေမ ... သား အိမ္ျပန္လာေတာ့မယ္ ... ဒါေပမယ့္ တခုေတာ့ ေျပာခ်င္ပါတယ္ ... ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကို အိမ္ေခၚလာခ်င္တယ္ ... ရမလား ..."
အဲေတာ့ မိဘေတြက ... "ရတာေပါ့ သားရယ္ ... ေဖေဖတို႔လဲ သားသူငယ္ခ်င္းကို ေတြ႕ခ်င္ပါတယ္ ..."
အဲေတာ့ သားျဖစ္သူက ဆက္ေျပာတယ္ ...
"ဒါေပမယ့္ ေဖေဖတို႔ ကိုေျပာခ်င္တာကေလ ... သူက စစ္ပြဲမွာ တိုက္ရင္း ခိုက္ရင္းနဲ႔ ဆိုးဆိုး၀ါး၀ါး ဒဏ္ရာရသြားခဲ့တယ္ ... မိုင္းနင္းမိလို႔ သူ႔ရဲ႕ ေျခေထာက္တစ္ဘက္နဲ႔ လက္တစ္ဘက္ျပတ္သြားရွာတယ္ ... သူ႔မွာ အခုအခ်ိန္ ဘယ္မွသြားစရာမရွိဘူး ... သူ႕ကို သားတို႔မိသားစုနဲ႔တူတူ ေခၚထားခ်င္တယ္ ...."
"ၾကားရတာ စိတ္မေကာင္းပါဘူး သားေလးရယ္ ... အေဖတို႔ သူ႕အတြက္ ေနဖို႔ေနရာတစ္ေနရာ ရွာေပးႏိုင္မွာပါ"
"မဟုတ္ဘူး ... ေဖေဖနဲ႔ ေမေမ ... သူ႕ကို သားတုိ႔နဲ႔ပဲ တူတူေနေစခ်င္တယ္ ..."
"သား ...." ဆိုျပီး အေဖျဖစ္သူက ေျပာတယ္ ...
"မင္းဟာမင္း ဘာေတြေျပာေနတယ္ဆိုတာ သိရဲ႕လားကြယ္ .... အဲလိုမ်ိဳးလူတစ္ေယာက္ရွိတာဟ
အဲလိုလဲဆိုေရာ ... သားျဖစ္သူဟာ ဖုန္းကို ခ်က္ခ်င္းခ်လိုက္ပါသတဲ့ ...။ အဲဒီ့ေနာက္ပိုင္း မိဘေတြဟာ သားျဖစ္သူဆီကေန အဆက္အသြယ္ လံုး၀ကိုမရေတာ့ဘူးတဲ့ ...။ ရက္အနည္းငယ္လဲၾကာေရာ ... San Francisco ရဲဌာနက ဖုန္းဆက္လာသတဲ့ ... ။ သူတို႔သားေလး တိုက္ေပၚကျပဳတ္က်လို႔ဆိုတဲ့
အရမ္းကို ၀မ္းနည္းပူေဆြးမႈေတြနဲ႔ ထိခိုက္နာက်င္ခံစားေနရတဲ့ မိဘေတြဟာ San Francisco ကို အျမန္သြားျပီး သူတုိ႔သားဟုတ္မဟုတ္ အဆံုးအျဖတ္ျပဳဖို႔အတြက္ အေလာင္းထားတဲ့ေနရာကို သြားခဲ့ၾကတယ္ ...။
ဟိုလည္းေရာက္ေရာ သူတို႔ေတြ႕ျမင္လုိက္ရတာကေတာ
title & author : unknown
{ဒီဇာတ္လမ္းေလးကို ဖတ္ျပီးအခ်ိန္မွာ ကၽြန္မရင္ထဲမွာ ဆို႔နင့္သြားခဲ့ပါတယ္ ..။ မိဘေတြကေတာ့ တစိမ္းတစ္ေယာက္လို႔ထင္ျပီး ေျပာလိုက္တာေပါ့ေလ ..။ သူတို႔သားကိုယ္တိုင္ ျဖစ္ေနတယ္လို႔ မသိရွာၾကဘူး ...။ သားျဖစ္သူကလဲ မိဘေတြကို ဒုကၡမေပးခ်င္ဘူး ...။
မိဘေတြေနရာကလည္း ကိုယ္ခ်င္းစာမိသလို သားေနရာကလဲ ကိုယ္ခ်င္းစာမိပါတယ္ ...။ }
translated by အလကၤာေမေက်ာ္
စစ္သားေလးဟာ သူ႔အိမ္ကို San Francisco ကေန ဖုန္းေခၚပါတယ္ ....။
"အေဖနဲ႔ အေမ ... သား အိမ္ျပန္လာေတာ့မယ္ ... ဒါေပမယ့္ တခုေတာ့ ေျပာခ်င္ပါတယ္ ... ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကို အိမ္ေခၚလာခ်င္တယ္ ... ရမလား ..."
အဲေတာ့ မိဘေတြက ... "ရတာေပါ့ သားရယ္ ... ေဖေဖတို႔လဲ သားသူငယ္ခ်င္းကို ေတြ႕ခ်င္ပါတယ္ ..."
အဲေတာ့ သားျဖစ္သူက ဆက္ေျပာတယ္ ...
"ဒါေပမယ့္ ေဖေဖတို႔ ကိုေျပာခ်င္တာကေလ ... သူက စစ္ပြဲမွာ တိုက္ရင္း ခိုက္ရင္းနဲ႔ ဆိုးဆိုး၀ါး၀ါး ဒဏ္ရာရသြားခဲ့တယ္ ... မိုင္းနင္းမိလို႔ သူ႔ရဲ႕ ေျခေထာက္တစ္ဘက္နဲ႔ လက္တစ္ဘက္ျပတ္သြားရွာတယ္ ... သူ႔မွာ အခုအခ်ိန္ ဘယ္မွသြားစရာမရွိဘူး ... သူ႕ကို သားတို႔မိသားစုနဲ႔တူတူ ေခၚထားခ်င္တယ္ ...."
"ၾကားရတာ စိတ္မေကာင္းပါဘူး သားေလးရယ္ ... အေဖတို႔ သူ႕အတြက္ ေနဖို႔ေနရာတစ္ေနရာ ရွာေပးႏိုင္မွာပါ"
"မဟုတ္ဘူး ... ေဖေဖနဲ႔ ေမေမ ... သူ႕ကို သားတုိ႔နဲ႔ပဲ တူတူေနေစခ်င္တယ္ ..."
"သား ...." ဆိုျပီး အေဖျဖစ္သူက ေျပာတယ္ ...
"မင္းဟာမင္း ဘာေတြေျပာေနတယ္ဆိုတာ သိရဲ႕လားကြယ္ .... အဲလိုမ်ိဳးလူတစ္ေယာက္ရွိတာဟ
အဲလိုလဲဆိုေရာ ... သားျဖစ္သူဟာ ဖုန္းကို ခ်က္ခ်င္းခ်လိုက္ပါသတဲ့ ...။ အဲဒီ့ေနာက္ပိုင္း မိဘေတြဟာ သားျဖစ္သူဆီကေန အဆက္အသြယ္ လံုး၀ကိုမရေတာ့ဘူးတဲ့ ...။ ရက္အနည္းငယ္လဲၾကာေရာ ... San Francisco ရဲဌာနက ဖုန္းဆက္လာသတဲ့ ... ။ သူတို႔သားေလး တိုက္ေပၚကျပဳတ္က်လို႔ဆိုတဲ့
အရမ္းကို ၀မ္းနည္းပူေဆြးမႈေတြနဲ႔ ထိခိုက္နာက်င္ခံစားေနရတဲ့ မိဘေတြဟာ San Francisco ကို အျမန္သြားျပီး သူတုိ႔သားဟုတ္မဟုတ္ အဆံုးအျဖတ္ျပဳဖို႔အတြက္ အေလာင္းထားတဲ့ေနရာကို သြားခဲ့ၾကတယ္ ...။
ဟိုလည္းေရာက္ေရာ သူတို႔ေတြ႕ျမင္လုိက္ရတာကေတာ
title & author : unknown
{ဒီဇာတ္လမ္းေလးကို ဖတ္ျပီးအခ်ိန္မွာ ကၽြန္မရင္ထဲမွာ ဆို႔နင့္သြားခဲ့ပါတယ္ ..။ မိဘေတြကေတာ့ တစိမ္းတစ္ေယာက္လို႔ထင္ျပီး ေျပာလိုက္တာေပါ့ေလ ..။ သူတို႔သားကိုယ္တိုင္ ျဖစ္ေနတယ္လို႔ မသိရွာၾကဘူး ...။ သားျဖစ္သူကလဲ မိဘေတြကို ဒုကၡမေပးခ်င္ဘူး ...။
မိဘေတြေနရာကလည္း ကိုယ္ခ်င္းစာမိသလို သားေနရာကလဲ ကိုယ္ခ်င္းစာမိပါတယ္ ...။ }
translated by အလကၤာေမေက်ာ္
No comments:
Post a Comment